Kod Krallığı ve Prens: Machiavelli'den Yazılımcılara Samimi Taktikler
Kod yazdığımız her proje, üzerine titrediğimiz bir toprak parçası gibi. Değişen teknolojiler, rakip framework'ler ve biriken teknik borçlarla mücadele ederken, aslında hepimiz kendi küçük dünyalarımızın prensleri oluyoruz. Bu beni düşündürdü: Belki de başarılı olmak, sadece teknik bilgiden değil, bu küçük krallığı nasıl yönettiğimizden geçiyor.
Selamlar,
Geçenlerde bir arkadaşımla sohbet ederken, yazılım dünyasında hayatta kalmanın aslında biraz da denge kurmakla ilgili olduğunu konuştuk. Bu sohbet sırasında aklıma, üniversite yıllarımdan hatırladığım Machiavelli'nin Prens kitabı geldi. Kitabın temelinde yatan "güç ve yönetim" kavramlarının, aslında kod yazarken ve kariyerimizi şekillendirirken de karşımıza çıktığını fark ettim.
Mesela, Machiavelli prensin kendi ordusuna güvenmesi gerektiğini söyler. Bu, bizim dünyamızda şu anlama geliyor: Başkalarının hazır çözümlerine o kadar bağımlı olmamalıyız ki, bir gün o çözüm ortadan kalksa projemiz çöksün. Kendi kodumuzu yazabilme, altyapımızı anlama ve yönetebilme becerisi, en değerli hazinemiz aslında. Bir bulut servisi fiyatını aniden artırdığında ya da bir kütüphane güncellemesi her şeyi bozduğunda, temel bilgimiz bizi ayakta tutacak olan.
Bir diğer ilginç nokta ise aslan ve tilki metaforu. Kod yazarken bazen aslan gibi güçlü ve kararlı olmamız gerekiyor - temiz, sağlam, test edilmiş kod yazmak gibi. Ama bazen de tilki gibi kurnaz olup, "Acaba bu teknoloji gerçekten işime yarıyor mu, yoksa sadece popüler diye mi kullanıyorum?" diye sormak gerekiyor. Bazen teknik olarak mükemmel görünen bir çözüm, pratikte işe yaramayabiliyor çünkü.
En zorlandığım konulardan biri de değişim yönetimi. Yeni bir teknolojiye geçmek ya da eski bir sistemi yenilemek istediğimde, hem alışkanlıklarımdan vazgeçmek zor geliyor hem de etrafımdakileri ikna etmek. Küçük adımlarla ilerlemek, somut sonuçlar göstermek, insanların yeni sisteme güvenmesini sağlamak en iyisi galiba.
Aslında şunu fark ettim: Ne kadar çok deneyim kazanırsam, o kadar az kesin doğrularım olduğunu görüyorum. Her proje, her teknoloji, her ekip dinamikleri farklı olabiliyor. Önemli olan, duruma göre esneyebilmek ve öğrenmeye devam edebilmek.
Belki de Machiavelli'nin bize en büyük katkısı, hayatın ve işin karmaşıklığını kabul etmemizi sağlamak. Her şey siyah beyaz değil, gri tonlar da var. Kod yazarken de, kariyerimizi yönetirken de bu gerçeği unutmamak en iyisi.
Saygılarımla,
Aziz